Botoks – leczenie nadpotliwości

Zabieg przy użyciu toksyny botulinowej jest bezpiecznym sposobem w walce z nadmierną potliwością pach, dłoni i stóp.

Jak działa?

Iniekcje toksyny botulinowej są minimalnie inwazyjną metodą i stały się terapią z wyboru u pacjentów, u których nie powiodło się wcześniejsze leczenie bardziej zachowawcze, stosowane przed lub zamiast leczenia chirurgicznego. Botox powoduje odwracalne porażenie zakończeń nerwów, które łączą się z gruczołami potowymi, doprowadzając do zablokowania wydzielania potu na długi czas, co przynosi istotną poprawę jakości życia pacjentów dotkniętych tą dolegliwością.

 

Przebieg zabiegu:

Zabieg polega na precyzyjnej iniekcji preparatu wykonanej przez wyspecjalizowanego lekarza bardzo cienką igłą.
Preparat podaje się śródskórnie co 1-2 cm.
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, (Emla).
Sam zabieg trwa kilka-kilkanaście minut i można po nim wrócić do codziennych zajęć.
Efekt zahamowania wydzielania potu zaczyna pojawiać się po około 24h, a pełny obraz otrzymujemy po ok 14 dniach.

 

Efekty zabiegu:

Odpowiedź na leczenie wykazuje indywidualne różnice. W jednym z badań klinicznych, wytwarzanie potu zmniejszyło się o 87% po tygodniu od leczenia. Ponadto, u 95% pacjentów objętość potu zmalała co najmniej o połowę. Blokada zakończeń nerwowych pod wpływem Botoksu utrzymuje się przez 6-12 miesięcy, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępując te wcześniej zablokowane. To oznacza, że efekt leczenia utrzymuje się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika. Kolejna sesja leczenia może być przeprowadzona po wygaśnięciu efektu poprzedniej, co następuje średnio po 7-12 miesiącach.

 

Przeciwwskazania:

  • ciąża,
  • laktacja
  • choroby płytki nerwowo-mięśniowej (miastenia gravis, zespół Lamberta-Eatana),
  • zaburzenia psychiczne,
  • ciężka alergia,
  • czynna choroba nowotworowa,
  • stosowanie następujących leków lub okres do 1 tygodnia od ich odstawienia:
    • aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.)
    • aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina)
    • D-penicylamina
    • cyklosporyna
    • tubokuraryna, pankuronium, galamina
    • sukcynylocholina
    • linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna

 

Przeciwwskazania:

  • miejscowa bolesność (do kilku godzin),
  • można zaobserwować również zaczerwienienie, obrzmienie lub krwiaki w miejscu wkłucia